woensdag 22 april 2020

Pandemische Terreur IV: De Zwart Dood


De Weg van terreur



De Zwarte Dood, één van de bekendste pandemieën ooit, met als boosdoener de Yersinia Pestis
bacterie die builenpest veroorzaakt. Het is een pandemie waar we al veel over gehoord hebben. De bacterie die zich schuilhoud in vlooien die ratten besmetten en op hun beurt de mensen besmet. De bacterie die via de handel en soldaten zich een weg baande van Azië naar Italië. Na Italië verspreidde pestbacterie zich door Europa met de klok mee: Frankrijk, Spanje en Engeland bleven in 1348 niet gespaard door de pest. Een jaar later moesten Nederland, Duitsland en Noorwegen er ook aan geloven. Twee jaar later was Rusland aan de beurt. Dat lijkt toch heel sterk op de weg die het coronavirus aflegde?
Tot zover in grote lijnen de verspreiding van de pest. Waar ik het met jullie een stuk uitgebreider over wil hebben zijn de maatregelen en de vervolging van de Joden.


Social distancing in de middeleeuwen: maatregelen toen en nu


Als we eens goed nadenken is het niet zo vreemd dat De Zwarte Dood zo verwoestend was. Als we denken aan de middeleeuwen, dan denk ik niet aan de meest hygiënische tijden. Dit in combinatie met de onwetendheid van die tijd lijkt me dan ook een cocktail voor problemen. Wanneer we denken aan COVID-19 dan wordt er juist heel hard ingespeeld op die hygiëne. “Was je handen!” is één van de belangrijkste preventieadviezen die we opgelegd krijgen. In de middeleeuwen was dit uiteraard niet het geval.
Pestmeester/ Snaveldokter
Maar wet deden ze dan in de middeleeuwen tijdens de pest? Wel, jullie hebben ze waarschijnlijk wel al eens gezien. Weliswaar op afbeelding, want volgens mij lopen die hier niet meer rond. Die mannen met dat gekke masker met een lange snavel. 
De pestmeesters of ook wel snaveldokters genoemd. In eerste instantie waren het de artsen die de zieken verzorgden, maar de kans dat zij overlijden was dan ook relatief groot. Wanneer de slachtoffers met grote getallen opliepen, stelden lokale overheden functionarissen aan om de pestlijders te verzorgen en te isoleren. Ze droegen een hoed, een masker met lange snavel, daar zouden ze naar verluid een lekker ruikende kruidenmix instoppen om de lucht te zuiveren. Dit omdat ze dachten dat de pest zich door de lucht kon verspreiden. Als je mijn stukje over de builenpest gelezen hebt in mijn vorige blogpost ‘Pandemische Terreur III: De Pest van Justinianus’, dan weet je dat dit niet mogelijk is met de builenpest. Met de longpest daarentegen is dat wel mogelijk, wanneer het slachtoffer hoest of niest. Longpest kan je krijgen wanneer de pestbacterie (Yersinia Pestis) opgenomen wordt in het bloed. Verder droegen de pestmeesters grote leren handschoenen, lange leren laarzen en een lange leren cape. Ook hadden ze een houten stok zodat ze de zieken niet moesten aanraken wanneer ze hen onderzochten. Deze outfit zou dienen voor het zichzelf beschermen tegen de pest.


Antisemitisme lang voor de Tweede Wereldoorlog



Wat heeft Jodenvervolging dan te maken met ‘De Zwarte Dood’, is dat niet iets uit de Tweede Wereldoorlog? Wanneer we denken aan Jodenvervolging, zullen de meesten denken aan de Holocaust uit de periode 1940-1945. Wie kent het niet, de verhalen over de getto’s en de concentratiekampen? Ook na de pestepidemie was er sprake van Jodenvervolging, want de Joden werden verantwoordelijk gehouden voor de uitbraak. Er ontstonden indrukken dat de Joden met relatief minder slachtoffers waren, wat hen verdacht maakte. Dat is natuurlijk niet zo vreemd vanuit onze kijk naar zaken als je weet dat heel wat joodse wetten de hygiëne bevorderen. Geruchten deden de ronde dat zij waterputten en bronnen hadden vergiftigd. Dit verhaal werd geloofwaardiger  toen in september 1348 enkele joden dit verhaal bevestigden, weliswaar onder marteling. En zo werd het verhaal van stad naar stad rondgestuurd. Maar laat ons eerlijk zijn, wie zou niet bezwijken onder de middeleeuwse marteltechnieken?
Antisemitisme zou één van de mogelijke redenen zijn dat joden als zondebok werden aangewezen. Dergelijke verhalen van ‘de kwaadaardige joden’ deden in die tijd al langer de ronde. Joden stonden volgens Rooms-katholiek beleid onder bescherming van de kerk omdat  Jezus geboren was in het Joodse volk, maar daar hadden de meeste Christenen geen gehoor naar. In hun ogen wilden ze de Messias niet erkennen, waardoor zij een afkeer voor hen hadden. Ook hadden de Christenen op economisch vlak baat bij het elimineren van joodse gemeenschappen. Het bood hen kansen tot plunderen, want joden speelden een belangrijke rol in de geldeconomie.
Paus Clemens VI liet twee keer een pauselijke oorkonde uitbrengen. Daarin stelde hij dat diegenen die de joden de schuld gaven, verleid werden door de Duivel. Hij wees erop dat de joden ook slachtoffer van de pest waren geweest en de ziekte ook voorkwam in streken waar geen joodse gemeenschappen waren. Maar zijn oproep aan geestelijken en leiders om joden te beschermen werd veelal teniet gedaan.


Wie is onze zondebok?


Racisme, het is van alle tijden en ook in onze tijden is het niet weg te denken. Zelfs de bedreiging van het virus lijkt er niet tegen te helpen. Sterker nog, het lijkt erop dat het racisme nog meer kansen geeft. Wanneer ik kijk naar de nieuwsberichten heb ik al een portie te lezen gekregen van mensen met Aziatische roots die nu het doelwit van racistische opmerkingen zijn geworden. Filmpjes van over de hele wereld waarin mensen opmerkingen naar het hoofd geslingerd krijgen. Dat is spijtig, want mensen geven hen de schuld van het coronavirus. Ze wijzen met het vingertje dat hun eet- en leefgewoontes de schuld zijn van dit alles, dat ze het verdienen om ziek te worden en wat nog al niet.
Daarom wil ik toch even oproepen, en ik hoop dat jullie dat ook zo zien, dat een virus geen excuus mag zijn voor racisme of xenofobie! Deze mensen zijn evengoed het slachtoffer en dit virus maakt geen onderscheid tussen huidskleur of sociale, culturele, economische of politieke status. We zijn allen het slachtoffer van deze pandemie en omdat het virus als eerste uitbrak in China mag dat mensen er niet de reden toe geven om dergelijke opmerkingen te maken. We hebben nu wel belangrijkere dingen aan ons hoofd.



Bronnen:




maandag 20 april 2020

Pandemische Terreur III: De Pest van Justinianus


In dit blogbericht heb ik besloten om het te hebben over ‘De Pest van Justinianus’. Het klonk me absoluut niet bekend in de oren en ik wou er meer over weten. Wat bleek, dit is dezelfde pest die 800 jaar later bekend zou staan als ‘De Zwarte Dood’. Dat leek me wel de moeite waard om eens een stukje over te schrijven.


De voorloper van de Zwarte Dood


Keizer Justinianus I
Wanneer we het over de builenpest hebben, denken de meesten onder ons spontaan aan ‘De Zwarte Dood’. Dat is dan ook één van de bekendste pestepidemieën die ooit heeft plaatsgevonden. Maar wat
als ik je nu eens vertel dat deze pest al eerder een pad van verwoesting naliet. De eerste builenpest van 541-543 na Christus werd vernoemd naar de toenmalige keizer van Byzantium, Justinianus I. Hij werd zelf besmet, maar had in tegenstelling tot veel van zijn tijdgenoten, het geluk deze ziekte te overleven. De ziekte trof Centraal- en Zuid-Azië, het noorden van Afrika en het gehele Middellandse Zeegebied met Europa.







De Oorsprong en verspreiding


Tot voor kort vermoede men dat de uitbraak in Ethiopië ontstond en zich zo naar Pelusiom in Egypte verspreidde. Dit was de belangrijkste havenstad gelegen aan de oostkant van de Nijldelta. Vanuit verschillende Egyptische havensteden werd graan geëxporteerd naar het Middellandse Zeegebied en het Byzantijnse Rijk. Tussen dit graan zaten onvermijdelijk ook ratten met besmette vlooien. Op die kon de ziekte zich ongestoord en makkelijk verspreiden onder de bevolking. 

Uit nieuwe studie blijkt nu dat niet Ethiopië, maar Oost- of Centraal Azië de eerste plaats is waar de ziekte voor het eerst uitbrak. Bij een DNA-onderzoek van 137 menselijke skeletten, bleek dat twee van hen stammen van de pestbacterie droegen. Één skelet met de bacteriestam is afkomstig uit het Tian Sha  gebergte in Centraal Azië, die persoon zou rond het jaar 200 gestorven zijn. De andere persoon zou veel later gestorven zijn, tussen de zesde en negende eeuw. Uit dit onderzoek besluit men dus dat de nomadische stammen van de Hunnen aan de grond liggen bij het overbrengen van de pestbacterie. En dat is zeker mogelijk, gezien de Hunnen strooptochten ondernamen in het West-Romeinse Rijk, alsnog het Oost-Romeinse of Byzantijnse Rijk.
 


De omvang van de Pandemie


De omvang van deze pandemie is niet duidelijk. Het is niet mogelijk om betrouwbare cijfers te geven over het aantal doden, maar in eerste instantie wordt geschat dat er rond de 25 miljoen doden zouden geweest zijn. Deze pest zou om de 20 jaar ongeveer, tot 750 na Christus, terug komen. Dat zou het totaal op zo’n 100 miljoen doden brengen, maar nogmaals dit is niet zeker. Zeker niet als je weet dat de uitbraken geleidelijk aan steeds meer lokaal en minder virulent werden. Na 770 na Christus zijn er geen uitbraken meer, tot bijna 600 jaar later de uitbraak van de Zwarte Dood zijn intrede deed.


Door de ogen van Procopius van Caesarea


Procopius van Caesarea
Procopius van Caerarea was een Byzantijnse geschiedkundige, wetenschapper, juridisch adviseur en letterkundige. Deze man leefde onder de regering van Justinianus I en is dan ook één van de belangrijkste bronnen uit deze tijd. In zijn getuigenissen over de Pest van Justinianus vertelt hij uitgebreid over het de uitbraak en verspreiding van de pest in Egypte onder de bewoners van
Pelusium. En hoe de ziekte zich vertakte in twee richtingen, Alexandrië en Palestina en door de havens naar de rest van de wereld. Want zoals bij de Pest van Antoninus de heerbanen een groot nadeel bracht bij de verspreiding, zijn de havens in de dit verhaal de bronnen van verspreiding naar het binnenland. Daarnaast uit hij ook zijn onbegrip over de ziekte. De ziekte raakte iedereen ongeacht leeftijd, sekse of sociale status. Arm, rijk, slaaf of heiligdom, de ziekte bleef niet weg. Ik neem graag even de tijd om het te hebben hoe hij dit beleefde, aangezien de manier waarop men toen dacht me enorm intrigeert. Het magisch denken is er fel aanwezig, want waar moeten zij hun verklaring anders halen? In onze ogen lijkt deze manier van denken een fantasiewereld, net een kind die de wereld nog aan het ontdekken is, voor hen is het hun werkelijkheid.

Boze dromen

Mensen zagen allerlei dingen, geestverschijningen in menselijke gedaante die je de ziekte gaf wanneer zij je lichaam aanraakten. Wij weten nu wel beter en weten dat je effectief besmet kan worden door aanrakingen, in deze tijd konden door simpelweg handen schudden de vlooien aan elkaar doorgegeven worden, waardoor die mensen op hun beurt gebeten werden. Ook kregen mensen visioenen. Die toonden datzelfde wezen die hen datzelfde lot liet ondergaan of ze hoorden een stem die hen vertelde dat zij behoorden tot zij die ten dode opgeschreven waren. Eigenlijk is dat niet zo gek, want misschien heeft u het ook al gelezen, net zoals bij het coronavirus, traumatische gebeurtenissen een impact hebben op onze dromen. Momenteel leven we ook in onzekere tijden, gelukkig hebben wij een ver geëvolueerde wetenschap waardoor we een stuk beter kunnen ingrijpen en begrijpen wat er aan de hand is. Dit moet ook heel angstaanjagend en traumatiserend geweest zijn voor hen en niet zo gek, maar dat zal ook een invloed op hun dromen gehad hebben.

De symptomen

Wanneer onze vriend Procopius de symptomen beschrijft, kunnen wetenschappers uitsluiten dat het over de builenpest gaat. In zijn tijd konden ze dat natuurlijk niet, je merkt ook aan de manier waarop hij het beschrijft dat hij het niet begrijpt en ergens ook naar een logica probeert te zoeken, maar die vind hij helaas niet. Hij spreekt over plots opkomende koorts, die op eender welk moment van de dag kon opkomen en die niets te maken had met je aan het doen was. Het viel hem op dat in sommige gevallen kliergezwellen optraden, maar daar was geen vast patroon in, bij sommigen kwam het de eerste dag, bij andere de tweede dag. Wel stelde hij vast dat de plaatsen van de builen veelal aan de onderkant van de buik, de oksels, achter de oren en op verschillende plaatsen aan het bovenbeen opkwam. Wanneer zo’n buil barste kwam er pus uit en stierf de persoon zo goed als meteen. Ook trad bij sommigen een toestand van delier op, die kon heel hevig zijn en dat maakte het voor zijn of haar naaste omgeving heel lastig om voor de persoon te zorgen. Velen van hen waren uitgeput door de zware zorg. Anderen lagen dan weer in een coma, eentje waarvan ze veelal niet meer van ontwaakten door een tekort aan voedsel.

In het straatbeeld

“In die periode zag men nauwelijks mensen in de straten van Byzantium, want iedereen die zo gelukkig was om nog gezond te zijn was thuis, bezig met het verzorgen van zieken of treurend om de overledenen. En als men dan toch iemand buiten zag lopen, droeg hij een van de lijken. Alle denkbare werkzaamheden waren opgeschort, de hele handel was door de handwerkers in de steek gelaten, evenals alle andere arbeid waarmee iedereen bezig was geweest.”

Reconstructiemodel van Constantinopel
Het was niet zo dat de mensen thuis moesten blijven van de overheid of in hun geval van de keizer, zoals wij dat wel moeten. Toch bleven ze allen thuis, maar dan eerder uit angst of noodzaak om voor de zieken te zorgen eerder dan voor besmetting tegen te gaan. Hoe kan het ook anders, ze wisten niet beter, hoe zou je zelf zijn? Procopius vertelt in zijn getuigenis over het bergen van de lijken, die ze niet meer meester konden. Wanneer de begraafplaatsen binnen de stad vol lagen, gingen ze buiten de stad massagraven delven. Wanneer grafdelvers de toevoer van lijken niet meer aan konden, beklommen zij de torens van de vestingwerken. Van die torens haalden ze dan de pannen, deden de lijken erin en deden de pannen terug dicht wanneer ze volzaten. Dit zorgde voor een enorme stank doorheen de stad. Je kan je wel voorstellen dat dit geen positieve invloed had op de gemoederen van de mensen.

Ook in tijden van COVID-19 werd het dodenaantal te veel eind maart in Spanje, zo kwam er op het nieuws dat in Madrid een ijspiste moest gebruikt worden als lijkenhuis. Toen ik dit zag kreeg ik toch even een krop in mijn keel. Dat ging voor mij wel heel ver, maar begreep ook dat dat de beste oplossing was aangezien crematoria de toevloed van doden niet meer aankonden. Het blijft toch een vies idee, je wil natuurlijk de doden met respect behandelen, het gaat natuurlijk nog altijd om mensen hun dierbaren, maar gezien de omstandigheden zijn begrafenissen bijna niet mogelijk. Dit is dan de oplossing. Ook in Constantinopel gingen gebruikelijke begrafenisrituelen niet door.

“De doden werden niet meer op de gewone manier vergezeld van een stoet weggedragen, en de gebruikelijke, ter ere van hen gezongen, liederen werden ook achterwege gelaten. Het volstond dat iemand het lijk van één van de overledenen op zijn schouders naar het aan zee grenzende gedeelte van de stad vervoerde en het dan naar beneden smeet.”


Yersinia pestis: De bacterie die het volk jaren teisterde


In tegenstelling tot COVID-19 werden de Pest van Justinianus en de Grote Pest niet door een virus, maar door de bacterie Yersinia Pestis veroorzaakt. Deze pest wordt overgebracht door vlooien van ratten. De bacterie nestelt zich in de maagingang van de vlo, waardoor het honger krijgt en sneller bijt. Het slachtoffer van de bacterie is vaak de rat, maar ook mensen zijn niet veilig voor een beet van een vlo. En laat hier geen misverstanden over bestaan, deze bacterie kan ook dodelijk zijn voor ratten. De pestbacterie kan verschillende vormen van de pest veroorzaken, zo is er ook longpest, pestsepsis en pestis minor, maar aangezien builenpest het meest voorkwam zal ik me daartoe beperken.
De builenpest staat bekend voor zijn hoge mortaliteit. In die tijden kende men nog geen behandeling waardoor minder dan 40% de ziekte overleefde. Het was ook geen lange lijdensweg, want tussen de derde en vijfde dag na de eerste symptomen, trad de dood al in.
De incubatietijd ligt nog lager dan dat van het coronavirus, we hebben het hier over twee tot vijf dagen. Na de incubatietijd volgen symptomen als koorts, hoofdpijn en in vele gevallen delirium. Maar waarom heet dit dan builenpest? Omdat het gepaard gaat met zeer pijnlijke lymfeklierzwellingen die kunnen overgaan tot verettering. Nu weten we ondertussen ook dat het direct behandelen door het toedienen van antibiotica de overlevingskans van 40 naar meer dan 85% doet stijgen.


Bronnen:



maandag 13 april 2020

Pandemische Terreur II: De Pest van Antoninus


Een antieke pandemie


De Pest van Antoninus (165-180)  wordt benoemd als een antieke pandemie. De Pest van Antoninus is een grootschalige pokkenepidemie die naar verluidt bijna een derde van de bevolking had gedood.

 De beschrijving van de symptomen door Claudius Galenus doet wetenschappers vermoeden dat het hier gaat over Variola major, het pokkenvirus. Volgens de beschrijving was de pest omvangrijk en van lange duur. Mensen vertoonden symptomen van koorts, diarree, ontsteking van de keelholte en huiduitslag zoals vlekken, bulten en pukkels. Enkele jaren voor de uitbraak in Europa, zou in Afrika het virus ontstaan zijn en zo langzaamaan een weg banen naar het Midden-Oosten. Het virus deed zijn intrede in Europa na de overwinning van het Romeinse leger tegen de Perzen.

Alle wegen leiden naar Rome


De epidemie kon zich snel verspreiden. De heirbanen die een geheel wegenstelsel vormden binnen het Romeinse Rijk werkten bij verspreiding van ziekte niet in hun voordeel. De Pest kon zich gemakkelijk gaan verspreiden binnen de florerende steden van het Rijk. Als we de vergelijking maken met het coronavirus, zien we ook dat transport één van de boosdoeners was. Herinneren jullie zich nog de eerste persoon in België die van het vliegtuig werd geplukt en in quarantaine werd geplaatst?

Besmettelijkheid


Pokken zijn zeer besmettelijk, volgens onderzoek zouden enkele virusdeeltjes al genoeg zijn om besmet te worden. Anders dan coronavirussen zijn pokkenvirussen uitsluitend tussen mensen. De overdracht gebeurt via speekseldeeltjes, hoesten is dus voldoende. Maar ook op kledingstukken kan het virus overleven en zich verspreiden. Ook bij het coronavirus is dit mogelijk, we kennen ondertussen alle maatregelen om onszelf te beschermen als kinderrijmpjes uit ons hoofd. De incubatietijd van het pokkenvirus is meer dan dubbel zolang (12 dagen) als dat van het coronavirus (5,2 dagen), met andere woorden kunnen de pokken veel meer, veel sneller en meer onderbewust doorgegeven worden.

Op het hoogtepunt van de pokkenepidemie vielen in Rome naar verluidt tot 2. 000 doden per dag. Het totaal aantal doden zou 5 miljoen mensen zijn. Als we dit vergelijken met de omvang van de bevolking in die tijd zijn dat hele zware verliezen, geschat zo’n 25 à 30 procent van de bevolking. Iets minder dan de helft van de Belgische bevolking dus.


Bronnen:


https://nl.wikipedia.org/wiki/Pest_van_Antoninus

https://www.gezondheid.be/index.cfm?fuseaction=art&art_id=1224#7

https://nl.wikipedia.org/wiki/Heerweg

https://historiek.net/pandemieen-in-de-oudheid/133219/

Pandemische Terreur I: Wat is het coronavirus


Aangezien mijn weken nog steeds uit dezelfde routine bestaat, gebeuren er niet zoveel spannende dingen. Toch niets waar ik een boeiend blogbericht over kan schrijven. Dus zal ik het over een andere boeg moeten gooien om dit schip drijvende te houden. Een duik in de geschiedenis. Maar voor we de sprong maken, is het misschien niet slecht om eens stil te staan bij wat we nu weten over het coronavirus.

 

Een pandemie, een epidemie


Pandemie


‘Pandemie’ dit wordt toch het woord van 2020? Van zodra je het nieuws opzet, de krant openslaat, het coronavirus veroorzaakt een pandemie. Velen onder jullie weten ondertussen waarschijnlijk wel wat het woord betekent, maar voor de zekerheid neem ik nog eens een kijkje op het wereldwijde web.

Pandemie komt van de Griekse woorden 'pan' en 'dêmos' die los vertaald 'geheel' en 'volk' betekenen. Wanneer we het woord in de zoekmachine typen kunnen we heel wat definities vinden: “wereldwijde besmetting van een besmettelijke ziekte” of “Algehele volksziekte”.

Van Dale definieert het woord als volgt: "Zich over een groot deel van het aardoppervlak, m.n. een continent of alle continenten,  verbreidende ziekte."

Wikipedia legt het dan weer een stuk eenvoudiger uit: "Een pandemie is een epidemie op wereldwijde schaal" Dit klinkt al een stuk makkelijker.

Epidemie


Maar wat begrijpen we dan precies onder het woord epidemie? Het is een woord dat we gebruiken in de geschiedenis, de geneeskunde, de wetenschap en wat nog niet allemaal? Denk maar aan de ‘Zwarte Dood’, ‘De Pest’. “Dat was een epidemie!” zullen de meeste roepen, maar wat als ik je vraag om mij dat woord uit te leggen? Sommigen zullen er een mooi antwoord op weten te plakken, maar volgens mij zullen er ook velen zijn die net als mezelf zullen denken: “Ik ken het woord, ik weet wat het is, maar hoe moet je dat uitleggen?”

‘Epidemie’ komt van het Griekse woord ‘epidémos’, wanneer we dit woord vrij vertalen hebben we ‘over de (gehele) bevolking’.

Van Dale beschrijft ‘epidemie’ als: “Het heersen van een besmettelijke ziekte” en op Wikipedia staat dan: “Is een verschijnsel dat meestal in ongunstige zin optreedt in een kleiner of groter gebied van mens of dier. Het begrip wordt in het bijzonder gebruikt wanneer een ziekte in een grotere frequentie dan normaal voorkomt. In eerste instantie werd het begrip uitsluitend voor besmettelijke ziekten gebruikt, maar later ook voor niet-besmettelijke aandoeningen zoals bronchitis, maagzweren, hart- en vaatziekten en allerlei (kwaadaardige) gezwellen, en in overdrachtelijke zin voor verschijnselen als alcoholisme, zelfdoding en jeugdcriminaliteit.”



 

Wat weten we over het coronavirus?


Wat is het en waar komt het vandaan?


COVID-19 staat voor CoronaVirus Disease 2019, het nieuwste virus onder de coronavirussen. Inderdaad je leest het goed, er bestaan meerdere coronavirussen. Het is een grote groep virussen, waaronder ook de verkoudheidsvirussen horen. Coronavirussen komen niet zo vaak voor bij mensen, wel bij dieren zoals vleermuizen, katten en vogels. Maar doordat virussen constant genetische veranderingen ondergaan, is COVID-19 geëvolueerd tot een virus die nu ook mensen ziekt maakt.

De ziekte dook op eind 2019 in Wuhan, China. Op amper drie maanden tijd verspreidde het virus zich naar andere delen in de wereld, wat leidde tot een wereldwijde pandemie.

Een griepje?


De symptomen van het COVID-19 lijken op die van de griep. Zo veroorzaakt ze luchtwegklachten, zoals hoesten (68%), koorts (88%) en ook spierpijn en vermoeidheid zijn niet uit te sluiten. In het ergste geval zorgt het virus voor ademhalingsproblemen (1 op 6). Het is dus moeilijk om het coronavirus te onderscheiden van de griep of zelfs een verkoudheid.

Is het virus echt zo dodelijk?


Momenteel zijn de cijfers constant in beweging, wat het moeilijk maakt om die inschatting te maken. Het risico op overlijden staat momenteel op 2%. Bij de griep is dit veel minder, dat cijfer staat op 0,1%. Maar bij zowel het coronavirus als de griep zijn het vooral ouderen (65-plussers) en mensen met een verzwakte weerstand die hieraan sterven.

Waarom zijn er zoveel maatregelen?


De grootste zorg is momenteel het aantal besmettingen onder controle krijgen, dit kan momenteel enkel door mensen te doen thuisblijven. De incubatietijd (de tijd tussen besmetting en het verschijnen van symptomen) is momenteel gemiddeld 5,2 dagen, dit kan langer of korter zijn. In die periode kan je veel mensen besmetten zonder dat je zelf symptomen hebt. Het is ook niet altijd gezegd dat je symptomen zal vertonen wanneer je besmet wordt.

Zoals eerder vermeld, COVID-19 is een nieuw coronavirus. Mensen hebben nog geen antistoffen tegen het virus. Met andere woorden, onderzoekers en overheden zijn voorzichtig omdat het gedrag van dit nieuwe virus nog niet goed gekend is. Hierdoor is er dus ook nog geen bestaand vaccin. Daarom is het zo belangrijk om binnen te blijven en niet onnodig in contact te komen met anderen, dit om jezelf en anderen te beschermen.



Bronnen:


https://www.vandale.nl/gratis-woordenboek/nederlands/betekenis/pandemie#.Xo8kXm5uLRM

https://www.woorden.org/woord/pandemie

https://www.encyclo.nl/begrip/pandemie

https://nl.wikipedia.org/wiki/Pandemie

https://nl.wikipedia.org/wiki/Epidemie

https://www.gezondheidenwetenschap.be/gezondheid-in-de-media/wat-weten-we-vandaag-over-het-coronavirus

https://nl.wikipedia.org/wiki/COVID-19

https://www.demorgen.be/tech-wetenschap/symptomen-coronavirus-ik-ben-verkouden-maar-hoe-weet-ik-of-ik-corona-heb~b47a47ad/

https://www.google.nl/search?sxsrf=ALeKk00XPwzze7Pn-Z85As0niz3hsGq56w%3A1586780836655&source=hp&ei=pFqUXrTjJMiUkwXbnK2QAg&q=coronavirus&oq=corona&gs_lcp=CgZwc3ktYWIQAxgAMgQIIxAnMgQIIxAnMgQIIxAnMgIIADICCAAyAggAMgUIABCDATICCAAyBQgAEIMBMgUIABCDAToECAAQQ0oXCBcSEzBnOTVnODlnODFnODZnOTdnNzdKEQgYEg0wZzFnMWcxZzFnMWcxUK4HWLYNYOkUaAJwAHgAgAFLiAGeA5IBATaYAQCgAQGqAQdnd3Mtd2l6&sclient=psy-ab

https://www.standaard.be/cnt/dmf20200302_04872115

https://www.demorgen.be/nieuws/coronavirus-van-symptomen-tot-incubatietijd-dit-zijn-alle-feiten-op-een-rij~b3b69d18/?referer=https%3A%2F%2Fwww.google.nl%2F

https://www.who.int/health-topics/coronavirus#tab=tab_1

maandag 30 maart 2020

Wereld op z'n kop: Een kort weekoverzicht

Ik zal maar meteen met de deur in huis vallen. Het zijn niet de meest productieve weken sinds we met z"n allen in ons kot moeten blijven. Een week geleden was ik redelijk optimistisch, "twee maanden dat overleven we wel". Na de tweede week besef ik dat dit me dik tegenvalt. Veelal bestaat mijn dag uit: opstaan, eten, sporten, douchen, eten, schoolwerk, Netflix, nog meer eten, lezen en slapen. En natuurlijk de nodige portie sociale media doorheen de dag. Niet echt bijzonder als je het mij vraagt. De verleiding om er mijn laptop bij te nemen en de hele dag door films en series te kijken is groot. Vooral tijdens het weekend laat ik mij daar zo nu en dan eens aan vangen. Dat mag ik de maandag dan bekopen met barstende hoofdpijn. Gelukkig zijn er deze week ook een aantal dingen gebeurd die de routine verbraken.



Dinsdag, 24 maart 2020.

Als ik zo mijn planning bekijk voor de komende weken, dan is dinsdag mijn meest productieve dag op vlak van schoolwerk. Vandaag was dit niet anders. Opstaan om 8u30, daarna ontbijten en een kleine work-out, vlug een douche nemen en om 10u30 zat ik klaar aan mijn bureau om te videochatten voor het groepswerk van Educatief Werk. Onze externe opdrachtgever had al onze vragen via mail beantwoord en dit moesten we even overlopen. Daarna verdeelden we wat inhoudelijke taken en tegen de middag waren we klaar. Na de lunch, ging ik op verkenning om deze blog op te starten en maakte mijn eerste post. Tegen de avond was het dan weer tijd voor een ander groepsgesprek voor Maatschappelijke Activering. Ik sloot mijn dag af met een goed boek en zelfgemaakte oliebollen. 


Woensdag, 25 maart 2020.

Een vorming voor docenten om zelfdoding bespreekbaar te maken in de klas. In het begin van dit semester leek het een leuke uitdaging. Weliswaar niet de meest evidente opdracht, een zeer gevoelig onderwerp, maar te doen voor een opdracht Educatief Werk. Achteraf gezien, in deze tijden, valt dat toch een stuk zwaarder dan verwacht. We moeten roeien met de riemen die we hebben, want toegang krijgen tot organisaties en middelen om rond dit onderwerp een vorming in elkaar te steken, lijkt steeds meer onmogelijk. Vandaag lees ik mij zoveel mogelijk in en ga op zoek naar de informatie die meneer Google mij te bieden heeft. Ik zal er niet over liegen, het valt me zwaar. De lading van het onderwerp in combinatie met onze isolatie en alle de zorgen over de aanpak maken deze opdracht een stuk zwaarder dan aanvankelijk gedacht. Maar ik ben vastberaden, we maken er het beste van. Hopelijk kan Joetz er iets mee, want in deze tijden en erna zal het volgens mij nog meer dan ooit van belang zijn dat we het taboe rond zelfdoding doorbreken en bespreekbaar maken. 


Donderdag, 26 maart 2020.

Vandaag had ik er even mijn buik van vol van al dat schoolwerk. Uren verkrampt achter je bureau zitten, een zin tien keer opnieuw lezen en dan nog niet helemaal weten over wat het nu precies gaat. Vandaag was het geen dag om stil te zitten, veel had ik daar zelf niet over te zeggen, mijn nek besliste. In plaats van een kleine work-out 's morgens, deed ik er meteen een hele hoop. Ja, ook ik wil meer bewegen tijdens de quarantaine en niet enkel omdat ik het beloofd heb aan de kinesist. Om te beginnen buiten wat rek en strek oefeningen, ook de oefeningen uit de kine komen goed van pas. Daarna even touwtjespringen om op te warmen en dan enkele video's volgen van mijn favoriete fitness vlogger: Danielle Peazer.


Vrijdag, 27 maart 2020.

Vandaag was iedereen welkom in 'Kapsalon Eva', kapsalon voor dier en mens. Het stond oorspronkelijk niet op de planning, maar mijn lieve bearded collie was toe aan een grondige wasbeurt. Je kan je wel inbeelden  dat dit niet de meest evidente taak is voor een hond met zo'n lange haren. Daarom gaat Joy normaal naar een hondenkapper, maar ook die zijn gesloten in tijden van corona. Het wassen op zich was niet het probleem, het kammen dat was een ander paar mouwen. We spreken over een werkje van een dikke drie uur! 
Niet alleen Joy miste haar kapper, maar ook de moeder des huize merkte toch wel dat ze deze luxe mist. Normaal laat zij iedere week haar haren blazen, want zelf kan ze er geen weg mee. En omdat ik dat zo goed gedaan had bij Joy, mocht ik haar haren ook eens onder handen nemen. Hoewel ik initieel vandaag een afspraak had bij de kapper, kwam ik helaas niet aan de beurt. 
Misschien klinkt het wat snobistisch, want het gaat uiteindelijk om een vorm van luxe, de kapper. Maar vandaag herkende ik mij voor het eerst echt in de verhalen van 'het plantrekken' van mijn grootouders, twee van hen maakten de Tweede Wereldoorlog bewust mee. Weliswaar op onze manier en in veel gevallen voor het oplossen van onze luxeproblemen. Toch zie je de creativiteit van de mensen naar boven komen, we ontdekken nieuwe talenten, dingen waarvan we nooit gedacht hadden dat we ze kunnen. Misschien volg ik na mijn opleiding Sociaal Cultureel Werk nog een opleiding Haartooi. 
Alle grappen en grollen aan de kant, ergens geeft het me een rust dat we hier een kans krijgen om eens een andere kant van onszelf te ontdekken. Sommige mensen zullen misschien ontdekken dat we geen slaaf van onze moderne samenleving moeten zijn en we ook wel een praktisch kantje hebben die geen technologie vereist, dat we ook nog iets met onze handen kunnen. Misschien zullen mijn kleinkinderen later ook wel met me lachen als ik een creatief en soms ook wel ludieke oplossing voor iets vind, net zoals ik dit bij mijn grootouders heb. Misschien zouden ze ook zeggen dat ik alles spaar, hamstergedrag. Ik zou het niet erg vinden, deze kleine dingen zorgen ervoor dat ik me meer verbonden voel met mijn grootouders en dat is wel een fijn gevoel in deze tijden.


Het weekend van 28 en 29 maart 2020.

Een rustig weekend met een glaasje wijn, het kon met wel smaken. Naast het bekijken van enkele reportages voor groepsopdrachten, heb ik bitter weinig voor school gedaan. Mezelf even verwennen met een portie Netflix en een goed boek. Voor jullie denken dat ik helemaal lui geweest ben dit weekend, kan ik ook wel vermelden dat er de nodige hoeveelheid muziek aanwezig was, wat automatisch leidde tot een solo-dansfeestje op mijn kamer.

dinsdag 24 maart 2020

#NiceToMeetYa

#NiceToMeetYa

Mijn naam is Eva De Block, misschien kennen jullie mij vanuit de lessen geschiedenis van Benedict Wydooghe. Misschien ken je me wel uit een andere les of misschien heb je mij simpelweg al eens zien lopen door de wandelgangen van onze school. Gaat er nog steeds geen belletje rinkelen? Dan zal mijn achternaam jou waarschijnlijk niet vreemd in de oren klinken. Hoewel ik niet rechtstreeks iets te maken heb met onze minister van volksgezondheid, is het toch een naam die je in deze bizarre tijden vaak hoort vallen. Corona, de reden waarom ik achter mijn computerscherm, mijn hoofd zit te breken om een leuke intro voor deze blog te kunnen schrijven.

Ra Ra Ra wie ben ik?

Mijn naam is dus Eva en binnen een kleine maand mag ik 21 kaarsjes uitblazen. Ik woon sinds een tweetal jaar in Izegem en woonde daarvoor in Kuurne. De band met Kuurne is echter niet verloren aangezien mijn vader en grootouders daar nog wonen. In Izegem woon ik samen met mijn moeder  en stiefvader. Ik heb twee stiefzussen en ben baasje van een lieve Bearded Collie genaamd Joy. Mijn studies in de richting Graduaat Sociaal Cultureel Werk volg ik aan de Hogeschool Vives Kortrijk. Momenteel zit ik in mijn tweede jaar en als alles goed verloopt, studeer ik januari 2021 af. 

"De Onzichtbare Oorlog": Een zwaar geladen titel?

"De Onzichtbare Oorlog" een zware titel, voor zware tijden. Een ongewone titel, voor ongewone tijden. Is het ver gezocht? Volgens mij niet. Wanneer ik mezelf afvraag of dit de geschiedenisboeken in zal gaan, dan zeg ik zonder aarzelen 'ja'. Vraag ik dit in mijn omgeving, dan is het antwoord 'ja'. Ik vroeg mijn ouders wat zij van deze situatie vonden. Hierop antwoordde mijn stiefvader: "Het is een gevecht tegen een virus. Met andere woorden je kan het niet zien of horen, verspreid zich snel en is dodelijk. Mensen zijn nog onwetend en weten niet wat ze moeten doen. Een mix van chaos, angst, onwetendheid en paniek. We moeten ons allen thuis schuilhouden om niet besmet te worden. Het is een onzichtbare oorlog." En zo was de naam voor dit corona-dagboek snel beslist. 

The Corona Writers

Sinds kort ben ik beginnen lezen in het dagboek van Anne Frank. Ik zag al vele films, las al vele boeken en hoorde van mijn grootouders over het leven en overleven in deze tijden. Gek genoeg ben ik nu nog maar net begonnen aan dit boek. Bij deze opdracht kon ik dan ook niet anders dan meteen de link leggen. De Freedom Writers deden het ons al eens voor. De Amerikaanse kansarme jongeren die door een gedreven leerkracht hun verhaal neerpenden en geïnspireerd raakten door onder andere 'Het Achterhuis', omdat ze ergens een stukje aansluiting, begrip en troost voor hun leefwereld vonden. Nu mogen ook wij ons eigen stukje geschiedenis schrijven. Voor velen onder ons is dit de eerste benarde situatie die op ons allen een rechtstreekse invloed heeft. Dus waarom niet zelf vastleggen wat rondom ons gebeurd? Hoe we deze tijden ervaren, welke invloed het virus op onze leefwereld heeft en waar vinden wij onze hoop op betere tijden? 



In de ban van Corona

Wie had dit ooit gedacht? Velen onder ons waarschijnlijk niet. Iedereen thuisblijven, social distancing, quarantaine, lockdown,... Heel de wereld op z'n kop. Op twee weken tijd kreeg het woord 'corona' een hele nieuwe betekenis voor mij. Hierbij moet ik eerlijk bekennen dat ik geen grote nieuwsvolger ben, want ik kan mij daar heel erg in opjagen en probeer het tot een minimum te houden. Maar zoals jullie zelf ook wel weten kon je er niet om heen. Corona is wat de klok slaat. Je staat er mee op, eet ermee en gaat er terug mee gaan slapen. Iedereen praat over COVID-19. En ook nu probeer ik de portie nieuwsberichten tot een minimum te houden. Dus wanneer ik me afsluit voor de zwerm van mediaberichten, zoek ik mijn bezighoud in andere dingen. 

Het coronavirus houdt ons dan wel in ons kot, maar dat wil niet zeggen dat we ons moeten vervelen en hele dagen in het negatieve moeten onderdompelen. Ik weet het, we hebben nu wel heel veel tijd om na te denken. Geloof me, ik laat me er ook aan vangen. Dan pieker ik zodanig hard, dat ik de slaap soms niet vat. Gelukkig is er nu ook wat meer tijd voor leuke dingen. Naast het onderhouden van mijn dagelijkse bezigheden zoals schoolwerk, sociale media onderhouden, Netflix en zingen, heb ik bijvoorbeeld opnieuw een voorliefde teruggevonden in de dingen die ik vroeger graag deed. Dingen zoals tekenen, schilderen, koken en bakken. Ook sport ik niet meer omdat het "moet" voor de lijn, maar omdat ik het gewoonweg graag doe.
Doordat we even uit de sleur van het leven zijn, hebben we naast het piekeren weer eens de tijd om alles op een rijtje te zetten en nieuwe dingen van onszelf te ontdekken.



Ons Koloniaal “Verleden”

Naar aanleiding van de ‘Black Lives Matter’ beweging en de verschillende berichten in de actualiteit rond de standbeelden van Leopold II, h...